Tenue de ville is voor een jurist zo mogelijk de belangrijkste dresscode. Het is wat wij gewoonlijk dragen naar het werk en wat als zodanig eigenlijk het uniform van de juridische professional is.

Tenue de ville betekent stadskleding en is wellicht de meest veranderlijke van de “klassieke” dresscodes. Zo ongeveer het enige dat hierover vaststaat en altijd hetzelfde is gebleven is dat het betrekking heeft op nette kleding voor overdag. Daarbij is vooral de gewenste mate van chiqueheid onderwerp van discussie. Buiten het feit dat het gaat om nette kleding voor overdag is al het overige in de loop der tijd telkens opnieuw ingevuld.

Buiten de werkomgeving wordt tenue de ville hoofdzakelijk gedragen tijdens ontvangsten en recepties, maar ook tijdens andere informele feesten en aangelegenheden. Het is tegenwoordig ook niet langer ongebruikelijk om tenue de ville ‘s avonds te dragen indien het feest ‘s-middags start en overloopt tot in de avond. Dergelijke ontwikkelingen leiden er toe dat er langzamerhand een schisma aan het ontstaan is tussen tenue de ville en tenue de ville clasique waarbij de eerste wat meer vrijheid biedt bij het kiezen van de kledingstijl. Dit onderscheid wordt tegenwoordig al regelmatig gemaakt op uitnodigingen. Indien er slechts tenue de ville op de uitnodiging staat, dient er rekening te worden gehouden met het publiek op de gelegenheid. Gaat het daarbij om (zeer) traditioneel ingestelde mensen, speel dan op safe en ga voor de klassieke interpretatie van tenue de ville. Bij twijfel is het zonder meer toegestaan om de gastheer/gastvrouw om verduidelijking te vragen.

Tenue de ville classique:
De heer gaat gekleed in een maatpak bestaande uit een grijze pantalon en donkerblauw colbert, een effen overhemd, een das en zwarte schoenen. Nu is een maatpak tegenwoordig niet te betalen en derhalve is confectie, uiteraard mits het goed past, ook toegestaan.

Over de kleur van het overhemd wordt al sinds lang gediscussieerd maar over het algemeen is een hagelwit overhemd de beste keus. Let er op dat het niet een overhemd met contrast mag zijn. De das kan naar keus grijs, zwart of een bijpassende blauwtint zijn. Bij de zwarte schoenen horen uiteraard zwarte sokken.

Qua accessoires hoort een heer in beginsel niets anders dan het strik noodzakelijk bij zich te dragen. Dat betekent een horloge en een portefeuille en als je gehuwd bent, een trouwring. Over de toelaatbaarheid van zegelringen zijn de meningen verdeeld, ze niet dragen is altijd gepast. Een hoed is toegestaan maar niet vereist. Wanneer een hoed gedragen wordt dient deze of zwart of minstens even donkerblauw als de blazer te zijn.

Het dragen van een tenue de ville classique betekent niet dat het uiterlijk oubollig hoeft te zijn. Enorme schoudervullingen blijven het best achter in de jaren ’80 en de kunstige revers van de jaren ’90 zien we ook niet graag terug. Ga voor een goed passend pak dat voldoet aan de hoofdregels. Een overhemd mag tegenwoordig best slim-fit zijn, dat is geen enkel probleem. Sterker nog, het verdient zelfs de voorkeur.

Tenue de ville:
De heren gaan te allen tijde in een pak gekleed. Dat mag naar keus een twee- of driedelig pak zijn. De samenstellende delen zijn daarbij over het algemeen van gelijke kleur en patroon. Daarbij zijn de kleuren grijs, blauw en zwart als algemeen acceptabel beschouwd. Bruin is tijden als ‘not done’ gestigmatiseerd maar is tegenwoordig acceptabel en bij tijd en wijle zelfs in de mode.

Aangaande de samenstelling van individuele geldt dat een verschil in kleur zonder meer is toegestaan maar een verschil in patroon niet. Een patroon dient daarnaast subtiel te zijn en niet een overheersend stempel op het uiterlijk te drukken. Strepen zijn uitsluitend acceptabel in de lengte en altijd veiliger dan een ruitpatroon.

Overhemden in alle kleuren, al dan niet met contrast, zijn toegelaten onder voorwaarde dat zij bij het pak passen. Het overhemd dient echter wel effen van kleur te zijn. Voor de kleurstelling geldt dat deze subtiel dient te zijn. Felle primaire kleuren dienen daarom vermeden te worden. Als vuistregel geldt dat het overhemd een lichtere tint dient te hebben dan het pak.

De kleur van sokken dient altijd afgestemd te worden op de kleur van het pak en niet op de kleur van de schoenen. Voor schoenen is zwart altijd een veilige keus, deze mogen ook onder een bruin pak en mo├ęten onder een zwart pak. Met bruine schoenen dient men voorzichtiger te zijn, bekijk in goed licht of zij bij de kleurstelling van het pak passen. Bij zelfs de meest geringe twijfel dient men ze niet te dragen.

Het dragen van een das wordt altijd gewaardeerd maar is niet altijd verplicht. Bij twijfel dient men aan de voorzichtige kant te zijn en een das te dragen. Een das mag zowel qua patroon als kleurstellingen gewaagd zijn.

Qua accessoires geldt hetzelfde als voor tenue de ville classique.

Conclusie:
Houdt bij het uitkiezen van een tenue de ville rekening met de gelegenheid en omgeving waarvoor het gedragen wordt. Traditioneel ingestelde mensen kunnen op een uitnodiging tenue de ville schrijven en eigenlijk bedoelen hetgeen in dit artikel tenue de ville classique wordt genoemd. Tegenwoordig biedt de dresscode tenue de ville vrij veel ruimte. Je mag de code naar eigen inzicht kunt interpreteren, mits het je aan inzicht niet geheel ontbeert.