Tenue de ville is voor een jurist zo mogelijk de belangrijkste dresscode. Het is wat wij gewoonlijk dragen naar het werk en wat als zodanig eigenlijk het uniform van de juridische professional is.

Tenue de ville betekent stadskleding en is wellicht de meest veranderlijke van de “klassieke” dresscodes. Zo ongeveer het enige dat hierover vaststaat en altijd hetzelfde is gebleven is dat het betrekking heeft op nette kleding voor overdag. Daarbij is vooral de gewenste mate van chiqueheid onderwerp van discussie. Buiten het feit dat het gaat om nette kleding voor overdag is al het overige in de loop der tijd telkens opnieuw ingevuld.

Buiten de werkomgeving wordt tenue de ville hoofdzakelijk gedragen tijdens ontvangsten en recepties, maar ook tijdens andere informele feesten en aangelegenheden. Het is tegenwoordig ook niet langer ongebruikelijk om tenue de ville ‘s avonds te dragen indien het feest ‘s-middags start en overloopt tot in de avond. Dergelijke ontwikkelingen leiden er toe dat er langzamerhand een schisma aan het ontstaan is tussen tenue de ville en tenue de ville clasique waarbij de eerste wat meer vrijheid biedt bij het kiezen van de kledingstijl. Dit onderscheid wordt tegenwoordig al regelmatig gemaakt op uitnodigingen. Indien er slechts tenue de ville op de uitnodiging staat, dient er rekening te worden gehouden met het publiek op de gelegenheid. Gaat het daarbij om (zeer) traditioneel ingestelde mensen, speel dan op safe en ga voor de klassieke interpretatie van tenue de ville. Bij twijfel is het zonder meer toegestaan om de gastheer/gastvrouw om verduidelijking te vragen.

Tenue de ville clasique:
De dame hoort zich te kleden in een mantelpak, met blouse of een chique, geklede japon. Voor zowel de japon als de rok geldt dat zij tot over de knie dienen te vallen. Een japon wordt slechts in zeer traditionele omgevingen gedragen en is derhalve al snel overdressed, houdt hier rekening mee. Blote benen zijn uit de boze, kousen zijn derhalve verplicht.

Het mantelpakje of japon dient uit één neutrale kleur bestaan. Voor een mantelpak geldt dat slechts de variant met rok is toegelaten. Het principe van deux pièces geldt als vanouds. Dit houdt in dat de dame, wanneer ze geen japon draagt, altijd haar blazer aanhoudt. De blazer is in dat geval altijd dichtgeknoopt.

Er geldt voor vrouwen een grotere vrijheid bij het maken van keuze qua kleur. Van oudsher wordt bij een japon vaak gekozen voor een donkere, solide kleur met een donkerder tint blazer. Uitzondering hierop is zwart op zwart, in dat geval dienen de zwarttinten gelijk te zijn. Opgemerkt zij dat voor een japon ook een kleur als bordeauxrood niet ongebruikelijk was. Voor een mantelpak geldt over het algemeen een donkere solide kleur met een lichtere, contrasterende kleur blouse.

Als accessoires zijn een hoed en een niet al te opvallende tas toegestaan, doch niet verplicht. Een enveloppemodel tas wordt over het algemeen als geschikt gezien.

Tot besluit de opmerking dat tenue de ville clasique niet betekent dat het er oudbollig uit hoeft te zijn. Er is tegenwoordig een uitgebreide selectie van kleding verkrijgbaar met een moderne snit die prima aan deze voorwaarden voldoet.

Tenue de ville:
Vanuit het klassieke gaan we door richting de moderne en meestgebruikte variant van tenue de ville. Dames hoeven tegenwoordig niet meer perse in mantelpak of japon. Een broekpak, in plaats van mantelpak, is ook uitstekend. De keuze voor een chique japon is zonder meer toegestaan maar zal al snel als overdressed worden gezien. Wanneer een dame een rok of japon draagt, moet deze minstens tot over de knie vallen en blote benen zijn uit den boze.

Het is bij een mantelpak of broekpak niet langer verplicht om voor een blouse te kiezen. Elke ander top, mits het chique en gekleed oogt, is toegestaan.

De hoofdregel aangaande deux pièces geldt nog steeds. Indien geen japon wordt gedragen, blijft de blazer aan. De blazer is altijd dichtgeknoopt.

Ten aanzien van het kleurbeleid zijn de regels ook soepeler geworden. Het is niet langer nodig dat voor een solide kleurstelling wordt gekozen. Wel is het nog altijd regel dat de basiskleur een solide kleur is en dat in het geval van mantelpak of broekpak de top altijd een lichtere tint heeft alsmede dat in het geval van een japon de blazer een donkerder tint heeft. Buiten dat zijn er amper restricties meer ten aanzien van kleurkeuze. Het verdient echter aanbeveling om niet voor al te sterk contrasterende kleuren te gaan aangezien dat al snel als weinig chique zal worden gezien.

Een hoed mag, maar hoeft absoluut niet. Een tas mag ook, maar deze mag niet te opvallend zijn.

Conclusie:
Tenue de ville (clasique) is een dresscode die tegenwoordig vrij veel ruimte biedt om eigen interpretatie aan te geven. Daarbij dient wel rekening te worden gehouden met het publiek, traditioneel ingestelde omgevingen zullen tenue de ville uitleggen als wat hier tenue de ville clasique wordt gezien. Zolang het gekleed en chique is, is het met tenue de ville bijzonder lastig om echt grote fouten te maken.