Als je luxe dingen maakt die goed verkopen dan zijn er altijd mensen die daar een graantje van willen meepikken en er zijn ook altijd mensen die namaakproducten kopen. Bij de rechtbank in Den Haag verzocht een aantal bekende horlogemerken om provider Altushost te verplichten websites die namaakproducten verkochten offline te halen nadat een poging om de verkopers zelf aan te pakken mislukte. Volgens de horlogers kan Altushost de doorgifte gemakkelijk beëindigen en is zij hier ook toe gehouden.

Het gesteggel met Altushost:
Op 25 en 30 mei hebben Merkhouders aan AltusHost een sommatie gestuurd tot staking van het hosten van de gewraakte websites. Op 5 juni is AltusHost nogmaals gesommeerd om aan de verzoeken te voldoen, en is zij tevens gesommeerd een tweede reeks van inbreukmakende websites te blokkeren en het hosten daarvan te staken. Op 19 juli heeft AltusHost haar dienstverlening ten aanzien van de websites gestaakt. Vier dagen later waren zeven websites weer online via een andere hosting provider.

Merkhouders vorderen nu AltusHost te bevelen haar dienstverlening aan de websites te staken, door deze af te sluiten en afgesloten te houden voor toegang door derden vanuit de Benelux en het hosten van die websites te staken en gestaakt te houden.

Altushost als tussenpersoon:
AltusHost heeft betwist dat de websites op Nederland gericht zouden zijn zodat AltusHost niet zou zijn te beschouwen als een tussenpersoon in de zin van artikel 2.22 lid 3 en lid 6 BVIE. Als dat het geval is dan zou Altushost de dans ontspringen omdat de vordering van de merkhouders is gebaseerd op de veronderstelling dat Altushost in haar rol van hoster wel degelijk een tussenpersoon is. Dit verweer faalt volgens de rechter. Onweersproken is dat Nederland als land op de websites is aangemerkt waaruit de producten besteld kunnen worden en waar de producten naar toe kunnen worden gestuurd. Ook kan betaald worden met euro’s en zijn de websites in het Engels gesteld, wat in Nederland door nagenoeg iedereen met een internetaansluiting begrepen wordt. AltusHost is dus een tussenpersoon wiens diensten worden gebruikt voor inbreuk op de aan merkhouders toebehorende merken.

Subsidiariteit en proportionaliteit:
Altushost probeert het vervolgens nog met een beroep op de beginselen van subsidiariteit en proportionaliteit. AltusHost stelt dat er minder verstrekkende maatregelen voorhanden zijn dan een stakingsbevel. De merkhouders zouden via ICANN de domeinnamen kunnen laten schorsen. De voorzieningrechter wijst dit af. Deze procedure biedt voorshands onvoldoende soelaas, enerzijds omdat ICANN zich volgens Merkhouders niet met de inhoud van websites bezig houdt maar met wie de rechthebbende is op de betreffende domeinnaam en anderzijds omdat deze procedure onweersproken tamelijk langdurig van aard is.

Als tweede argument over subsidiariteit voert Altushost aan dat de merkhouders niet voldoende hebben gedaan om websitehouders c.q. replicamakers zelf aan te spreken. Ook dit wordt door de rechtbank verworpen nu ondanks het aanschrijven iedere vorm van reactie is uitgebleven. Websitehouders waarvan gegevens wel bekend zijn, zijn veelal afkomstig uit landen waarvan bekend is dat deze niet met grote voortvarendheid tegen merkinbreukmakers optreden. Daarom is het voorlopig oordeel dat aan het vereiste van subsidiariteit voldaan is.

Tot slot heeft Altushost betoogd dat de gevorderde bevelen disproportioneel zijn omdat deze niet kunnen leiden tot het beoogde doel. De websitehouders zouden hun website eenvoudig bij een andere hostingpartij onder kunnen brengen en in enkele gevallen is dat ook gebeurd. Dit standpunt is gebaseerd op de veronderstelling dat er geen aanvullende maatregelen zullen worden genomen door merkhouders. Die veronderstelling moet al op voorhand worden verworpen omdat ter zitting niet bestreden is dat Merkhouders al optreden tegen andere hostingproviders.

Het oordeel van de rechter:
De verweren van Altushost worden integraal verworpen. Het zal dan ook geen verrassing zijn dat het de blokkade wordt toegewezen.

Conclusie:
Inbreuken op merkenrecht zijn vaak notoir lastig om af te handelen waar het om webshops gaat die opereren vanuit andere landen. Het makkelijkste alternatief is dan vaak om de hoster aan te pakken. Een vergelijking met de trammelant rondom de PirateBay dringt zich op. Hoewel het om een ander product gaat is het mechanisme precies hetzelfde. Bij gebrek aan mogelijkheden om de bron aan te pakken is het doorgeefluik een goede tweede.

De rechter vindt dat het individueel aanspreken van websites dan ook weinig effect heeft en dat de klagers aan hun verplichting hebben voldaan om andere wegen te bewandelen om de websites aan te pakken. Dit is de typerende pragmatiek die wel vaker in Nederlandse rechtspraak zichtbaar is en deze redenering is dan ook noch onbegrijpelijk noch onjuist. De merkhouders hebben namelijk geprobeerd de bron aan te pakken maar als ze eenvoudigweg niet reageert of contactgegevens blijken onjuist te zijn of ze worden via een anoniem systeem gehost dan houdt het een keer op.

Altushost stelt dat het verplichten van een host om domeinnamen offline te halen vrij zinloos is. Binnen enkele uren duiken ze weer op via een andere host. De rechter in deze zaak is ontvankelijk voor het argument dat de merkbezitters op grote schaal providers aanspreken en niet alleen Altushost vragen om replicasites offline te halen.

Het gebeurt niet zo vaak dat een provider in een zaak over merkrecht, en dan met name namaakproducenten, voor de rechter wordt gedaagd. De meeste providers zullen een dergelijke site direct offline halen wanneer zij worden aangeschreven.

Bron:
LJN: BX5303, Rechtbank ‘s-Gravenhage
Nederlands verbod haalt domeinen wereldwijd offlineNederlands verbod haalt domeinen wereldwijd offline via webwereld.nl
Blokkeringsbevel is niet disproportioneel en niet te verstrekkend via boek9.nl

Comments closed.