Naar aanleiding van het stuk over de zeldzame doodzondes van notarissen kwam de vraag op of er bij advocaten zich soortgelijke dingen voordoen. Het korte antwoord daarop is ja, mensen zijn nu eenmaal niet machinaal en maken soms (hele) domme fouten. Dit gebeurt in elke beroepsgroep, het probleem is alleen dat als je als advocaat of notaris een fout maakt, de gevolgen voor je cliënt soms bijzonder vervelend kunnen zijn en moeilijk op te lossen.

Voor zover ik weet wordt de categorie ernstige beroepsfouten in de advocatuur zelden met de term doodzonde aangeduid. In de politiek is het overigens niet ongebruikelijk om de term doodzonde te hanteren voor de ernstige beroepsfouten van gesloten beroepsgroepen. Ook in de tuchtrechtspraak lijkt dit bij advocatuur minder te gebeuren.

Ter illustratie een zaak van een advocaat die een beroepstermijn liet verlopen en zei tegen client dat hoger beroep toch geen zin zou hebben gehad. Dit behoort als advocaat toch wel tot de ergste fouten die je kunt maken.

De feiten:
In dit geval verwijten de klagers de verweerder (advocaat) dat hij heeft verzuimd tijdig hoger beroep in te stellen van de beschikking van de rechtbank Rotterdam van 8 december 2010 hoewel klagers hem diverse malen telefonisch en per e-mail hebben gewaarschuwd de beroepstermijn in de gaten te houden.

De advocaat heeft vervolgens een persoonlijk onderhoud gehad met klagers waarin hij zijn excuses aanbood welke zijn aanvaard door de klagers. Er is toen ook toegezegd om te kijken of er nog een wijzigingsprocedure aanhangig kon worden gemaakt. Klagers hebben vervolgens per mail geïnformeerd over de gewijzigde omstandigheden. Daarmee is door de advocaat echter niets gedaan en klagers zijn in de kou blijven staan.

Het oordeel van de Raad:
Op grond van de stukken stelt de Raad vast dat de advocaat onduidelijk is geweest in zijn communiceren ten aanzien van de haalbaarheid van de zaak. Een advocaat moet zorgvuldig handelen waaronder begrepen het rekening houden met termijnen. Door niet tijdig beroep in te stellen, hoewel hij er door klagers op is gewezen, is hij tekort geschoten jegens klagers.

De Raad stelt vervolgens in keurige bewoordingen vast dat de advocaat ronduit slecht heeft gehandeld:

Het betaamt een advocaat niet een cliënt eerst kenbaar te maken dat hij hoger beroep zal instellen en dan achteraf, als hij de beroepstermijn heeft laten verlopen, aan een cliënt te berichten dat het hoger beroep geen zin zou hebben gehad.

De klacht wordt dan ook gegrond bevonden en de advocaat wordt voor een week geschorst.

Conclusie:
Dit soort misstappen is bij advocaten zeldzaam. Advocaten zijn ook professionals welke een jarenlange opleiding hebben gevolgd en waar dus ook verwachtingen aan mogen worden gesteld. Gelukkig zijn de problemen in Nederland mild maar als het mis gaat, dan gaat het ook goed mis.

De term doodzonde wordt voor zover ik heb kunnen nazien bij de advocatuur minder gebruikt dan bij het notariaat het geval is. Dat betekent echter niet dat er geen fouten van vergelijkbare ernst worden gemaakt zoals bovenstaand geval duidelijk laat zien.

Bron:
YA2826 Raad van Discipline ‘s-Gravenhage R. 3769/11.171
te vinden via officielebekendmakingen.nl

Comments closed.