Wie graag de ‘court room drama’s’ kijkt op televisie ziet altijd dat er gigantische bedragen aan schadevergoedingen die in de V.S. worden toegekend. In Nederland zal dat zo’n vaart niet lopen omdat hier het uitgangspunt is dat slechts de schade wordt vergoed die daadwerkelijk geleden is. Het lastigste element daarbij is de immateriële schade omdat deze bijzonder lastig op geld te waarderen is. Dit in tegenstelling tot de zogeheten punitive damages, laten we het straffende schadevergoeding noemen, die in de V.S. worden toegekend. Deze damages kunnen in de miljoenen lopen.

Schadevergoeding in NL:
Onderhavige zaak illustreert de wijze waarop in Nederland met schadevergoeding wordt omgesprongen. Het betreft hier het vervolgvonnis op de zaak van het plaatsen van de naaktfoto’s en video’s van een bekende actrice op internet. In nieuwsbrief 10 is het tussenvonnis behandeld waarin werd vastgesteld dat gedaagde onrechtmatig heeft gehandeld. Door de handelswijze van gedaagde is eiseres aangetast in haar goede naam en eer. Voorts is er een ernstige inbreuk gemaakt op haar persoonlijke levenssfeer. Dit geldt temeer daar eiseres destijds een bekende televisiepersoonlijkheid was en derhalve bekend was bij een breed publiek.

Thans gaat het over de vaststelling van de hoogte van de geleden schade. De claim die voorligt bestaat uit materiële schade van € 334.450,- bestaande uit onder meer inkomensschade en kosten voor een psycholoog en € 25.000,- aan immateriële schade.

De rechtbank wijst de materiële schade af. Zij acht het causaal verband met het onrechtmatig handelen van gedaagde, alsmede de omvang van de schade onvoldoende onderbouwd. Zo zijn de kosten voor psycholoog pas opgekomen in 2012 en 2013 terwijl het incident in 2007 plaatshad. De inkomensschade die geclaimd wordt bestaat uit weinig meer dan een lijst van bedragen, er is geen nadere onderbouwing met financiële stukken.

De rechtbank acht een immateriële schadevergoeding ter grootte van € 3.000,- toewijsbaar. Van belang is daarbij dat ernstige inbreuk is gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van eiseres. De rechtbank hecht hierbij waarde aan het feit dat eiseres een bekend persoon was.

Conclusie:
Er wordt een relatief laag bedrag aan schadevergoeding toegekend. We gaan dus niet binnenkort naar de ‘Amerikaanse toestanden’ die bij tijd en wijle weer eens in de belangstelling staan. Sowieso zou voor dergelijke gigantische schadevergoedingen eerst de wet aangepast moeten worden dus we zullen het in ieder geval niet binnenkort in Nederland gaan meemaken dat er miljoenen aan schadevergoedingen worden toegekend.

Wellicht zal er nog een hoger beroep volgen. Als de component inkomensschade beter wordt onderbouwd, zou dat misschien nog een materiële schadevergoeding op kunnen leveren. De gevorderde schadevergoeding voor psycholoog zou naar mijn verwachting ook in hoger beroep niets opleveren. Er is simpelweg teveel tijd verstreken tussen het eerste publiceren van het materiaal en de gang naar de psycholoog waardoor het causaal verband praktisch volledig weg is.

Tot slot is er nog een opvallend verschil met een soortgelijke zaak welke vorig jaar speelde rondom het model Ancilla Tilia. Ook van haar werd ongeoorloofd materiaal gepubliceerd. Hier werd echter een veel hoger bedrag uitgekeerd van € 100.000,- mede omdat hier naast schadevergoeding ook een beroep werd gedaan op inbreuk op auteursrecht en portretrecht. Opvallend genoeg is dat in deze zaak niet gedaan, waardoor mogelijkerwijs een stuk schadevergoeding is misgelopen.

Bron:
ECLI:NL:RBNNE:2014:2592
ECLI:NL:RBAMS:2013:4771 (zaak betreffende Mw. Tilia)

Comments closed.