Vandaag op stapel een leuk vonnis van de rechter te Utrecht. De uitspraak is enigszins lang en bevat een aantal elementen maar het stuk over aanplakking (vanaf overweging 4.13) licht ik er even uit. Dit laat precies zien hoe een wetsartikel naar tijdsbeeld kan worden ingevuld.
In onderhavige situatie wordt het huis van eiser bij executie geveild. In artikel 516 Rv wordt bepaald dat:

  1. Geen verkoop zal kunnen plaatsvinden dan na verloop van dertig dagen, nadat zij door aanplakking volgens plaatselijk gebruik en door aankondiging in een plaatselijk verspreid dagblad zal zijn bekend gemaakt.
  2. In de bekendmakingen wordt vermeld dat het een executoriale verkoop betreft.

Het doel van deze bepaling is dat zo breed mogelijk bekend wordt gemaakt dat er een verkoop komt en dat er zoveel mogelijk belangstellende komen om een zo hoog mogelijke prijs te halen. Nu stelt de eiser dat er weliswaar een advertentie is geplaatst in een plaatselijk huis-aan-huis blad en dat het pand via internet is aangeboden, maar dat van aanplakking als bedoeld in 516 lid 1 Rv geen sprake is, zodat niet gewaarborgd is dat er een zo groot mogelijk publiek wordt bereikt teneinde een zo hoog mogelijke verkoopopbrengst te realiseren.
De notaris heeft op instigatie van de voorzieningenrechter de plaatselijke gebruiken onderzocht. Hiertoe heeft hij overleg gepleegd met de regiocoördinator van Stichting Notariële Vastgoed Veiling Gelderland. Daaruit blijkt dat aanplakking niet tot het gebruik behoord in de omgeving en al sinds ruim voor de invoering van het NBW niet meer gebeurde. Een weinig verrassende conclusie van de notaris was dan ook dat er geen aanplakking hoefde te geschieden nu andere middelen al waren ingezet en aanplakking niet gebruikelijk is.

De rechter deelt de visie van de notaris. De notaris heeft in navolging van de beschikking van de voorzieningenrechter van de rechtbank van 16 januari 2012 (bekend onder nummer 318324 / HA RK 12-27) het plaatselijk gebruik omtrent aanplakken heeft onderzocht en op voldoende wijze de veiling bekendgemaakt bij een zo groot mogelijk publiek. Er kan dus niet worden geconcludeerd dat een zo hoog mogelijke veilingopbrengst niet gegarandeerd is.

Deze uitspraak geeft een mooie indicatie hoe wetsbepalingen naar tijdsbeeld kunnen worden uitgelegd door een rechter. Het enkele feit dat internet bestaat en een breder bereik heeft dan aanplakking, betekent nog niet dat aanplakking niet meer hoeft te gebeuren. Internet speelt echter wel een rol bij een teleologische interpretatie van art. 516 Rv. Deze gaat echter niet boven de grammaticale interpretatie van art. 516 Rv.

Bron:
LJN: BV6445, Rechtbank Utrecht

Comments closed.