LSTN is een vrijwel onbekende producent van koptelefoons met een zeer beperkte modellenlijn. Niet echt het eerste merk waar je over het algemeen gaat kijken als je op zoek bent naar nieuw geluid. Toch heeft LSTN met de Troubadours een unieke troeft in handen. De oorschelpen zijn gemaakt van hout en het gehele frame is van licht metaal. Tevens gaat een gedeelte van de winst van elk paar verkochte koptelefoons naar de Starkey Hearing Foundation die mensen met gehoorproblemen helpt.

Uiterlijk en specs:
LSTN-Wood-Troubadour-Headphones-1

Model On ear
Open/Gesloten Gesloten
Transducer type neodymium magneet
Gevoeligheid 101+/-3dB bij 1KHz1mW
Impedantie Ω
Gewicht 300 g.
Maximum input vermogen 50 mW
Kabeltype Recht met gevlochten nylon mantel
Snoerlengte 1,2 meter
Afstandsbediening geïntegreerd Ja
Aansluiting 3.5 mm jack plug
Adviesprijs € 115,-

De Troubadour wordt geleverd in een doos van matzwart karton met een cut-out waarin je het patroon van het hout kunt zien. Omdat elke koptelefoon met de hand wordt gemaakt, zien er geen twee hetzelfde uit. De Troubadours worden geleverd met een opbergzak en losse met nylon omvlochte kabel die middels twee kleine stekkers in de oorschelpen geprikt kan worden. De kabellengte van 1,2 meter is gelijk de hedendaagse standaard. Altijd lang genoeg voor mobiel gebruik maar niet zo lang dat deze in de weg zit.

De Troubadour heeft qua uiterlijke werkelijk geen gelijke. Het glimmend glad gepoetste hout geeft de koptelefoon een onmiddelijk herkenbaar uiterlijk en uniek gevoel. Heel anders dan het harde plastic, soepele leer of klinische metaal dat je op veel andere koptelefoons aantreft. Er zijn drie tinten verkrijgbaar: kersenhout, ebbenhout en zebrano.

Bouwkwaliteit:
De Troubadour is degelijk geconstrueerd en binnen zijn prijsklasse bijzonder geslaagd. Het unique selling point is de houten oorschelpen en deze zijn dan ook fantastisch gemaakt. Het hout is prachtig en strak opgepoetst. Je kunt je eigen reflectie er in zien. De oorschelpen zijn aan de binnenzijde bekleed met dun kunststof rondom een basis van schuimrubber. Het frame en de bevestiging van de oorschelpen is gemaakt van staal. De binnenzijde van de hoofdband is bekleed met een soortgelijk materiaal. De bevestingen zijn stevig en kwalitatief goed. Deze koptelefoon laat wel wat steekjes vallen bij de afwerking zoals het niet afronden van de randen van de dunne stalen hoofdband. Hierdoor heeft deze koptelefoon enkele scherpe randjes. In deze prijsklasse zeker niet onverwacht maar er zijn ook merken die het beter doen.

Gebruiksgemak:
De Troubadour voelt minder zwaar op het hoofd aan dan het toch bepaald niet lichtgewicht ontwerp doet vermoeden. Het afstellen van de koptelefoon gaat snel en gemakkelijk. De wijde, dunne opengewerkte hoofdband is iets waar je van houdt of je haat het. Een middenweg lijkt er niet te bestaan. Ik vind het het heerlijk licht en luchtig dragen maar een medetester vond de twee dunne stalen banden maar ongemakkelijk op zijn hoofd. De banden zijn ook nauwelijks gepolsterd met een beschermend materiaal en dat zal voor velen een dealbreaker zijn.

De mogelijkheid om de kabel met kleinere jackplugs op de hoofdtelefoon aan te sluiten is een slimme zet. De kabel kan hierdoor gemakkelijk worden vervangen mocht deze ooit kapot gaan. De aansluitingen zijn stevig en zullen niet snel slap worden, ook niet na lang gebruik. De kabel is bijzonder soepel en voor extra bescherming omvlochten met nylon.

Geluidskwaliteit:
De Troubadours hebben een unieke geluidskwaliteit. Door de bouwers zelf wordt dit toegeschreven aan het gebruik van hout. Ik heb geen idee of dat werkelijk het onderscheidende element is in het geluid maar de sound is zonder meer fantastisch en precies. De hoge tonen zijn scherp en precies bij een aria van Verdi’s Aida. De middentonen stellen niet teleur bij het luisteren naar de subtiele stemmen van Raccoon en de bas is aanwezig zonder enorme boem bij The White Stripes. Als je het volume ver opendraait hebben hoge tonen wel de neiging om scherp te worden en verliest de bas subtiliteit waardoor er meer sprake is van een onbestemd boemend geruis. Voor een gesloten ontwerp heeft de Troubadour een verrassend ruimtelijk geluid.

Deze hoofdtelefoons lenen zich naar mijn mening het meest voor muziek in het middenkader van het spectrum. Met een lekkere popsong is deze koptelefoon in zijn element. Voor luisteraars met een voorkeur voor heavy bass zijn beter alternatieven verkrijgbaar zoals Sony MDR-XB450BV of in een wat hogere prijsklasse een van de vele modellen van Beats. Hetzelde geldt voor de liefhebbers van hoge tonen.

Conclusie:
De Troubadours zijn fantastische koptelefoons al zal de dunne hoofdband zeker niet iedereen bevallen. Het ontwerp is zonder meer uniek en het geluid is fantastisch. Door het kopen van een paar van deze koptelefoons doe je ook nog eens een goede daad door bij te dragen aan de Starkey Hearing Foundation. Zijn dit nu mijn favoriete hoofdtelefoons in deze prijsklasse? Nee, dat zeker niet. In deze categorie blijft de Shure SRH-440 zonder meer mijn absolute favoriet omdat die voor een nog iets lager bedrag nog betere prestaties neerzet.

Voor betaalbare bluetooth speakers gaan er tegenwoordig dertien in een dozijn vanwege grote populariteit van merken als Beats met de Pill en de Jambox van Jawbone. Daarnaast wordt de markt overspoeld met goedkope prullen die of verschrikkelijk geluid hebben of na een paar maanden al de geest geven. Tussen die twee uitersten is een groot middenveld waar tal van bekende en minder bekende merken de strijd aangaan. Soms duikt er in dat middenveld een absoluut pareltje op dat zeer de moeite waard is. Eén van die pareltjes is de JBL Charge 2.

Ontwerp en bouwkwaliteit:
De Charge 2 doet qua uiterlijk een beetje aan als een groot frisdrankblikje. Een groot gedeelte van de voorzijde en de achterzijde wordt ingenomen door een harde plastic speakergrille. Aan beide uiteinden zitten passieve radiatoren die voor de bass zorgen. Opvallend is dat deze bij het spelen van muziek ook daadwerkelijk ziet pulseren en trillen, dat heb ik niet eerder gezien bij dergelijke mobiele speakers.

jbl_charge_2

De rest van de speaker is bedekt met een stroeve siliconen coating die lekker veel grip geeft. Als het geheel is het zonder meer stevig, er zitten geen kieren of ruime naden in het ontwerp en het geheel voelt stevig aan. Hoewel ik de Charge niet snel uit het raam zou gooien lijkt de Charge mij wel in staat om een kleine val te overleven en gewoon muziek te blijven spelen alsof er niets aan de hand is.

Aan de onderzijde van de Charge 2 vinden we een line-in poort om bekabelde apparatuur aan te sluiten en een micro-usb aansluiten voor het opladen van de Charge. Ten slotte is er ook een full-USB poort die gebruikt kan worden om een telefoon op te laden en daarmee meteen ook de reden waarom deze speaker de naam Charge heeft meegekregen.

JBL-Charge2

Hoewel de JBL niet bepaald enorm is, is hij wel een stuk groter dan de meeste concurrenten. Dat kan een struikelblok zijn maar gezien de goede afwerking en het aansprekende stoere ontwerp acht ik dat geen groot struikelblok. Qua gewicht scheelt het ook niet veel.

Geluid:
Voor een kleine speaker die het moet doen met batterijen voor de power, valt het geluid zeker niet tegen. Sterker nog, ik zou het gerust goed durven noemen. Vergeleken met de eveneens goede compacte Jambox is het verschil direct merkbaar: De Charge 2 heeft voldoende power om zonder noemenswaardige vervorming een kleine kamer volledig te vullen met geluid. Zolang je de knop niet opendraait tot 11 treedt er nauwelijks geluidsvervorming op.

_jbl charge 2
Een aangename verrassing is het mooi gedifferentieerde bereik. Zowel een stevige bas als stijgende hoge tonen zijn goed hoorbaar en worden geholpen met veel mid-range om te zorgen voor een harmonisch signaal. De eerder genoemde passieve radiatoren dragen hier voor een niet te onderschatten deel aan bij. De bass is veel voller dan je zou verwachten van een dergelijke pocketformaat speaker.Hoewel de Charge 2 dus iets groter is dan zijn voornaamste concurrenten geeft dit ook een duidelijk hoorbare verbetering.

Features en batterijduur:
Met de batterij heeft JBL zichzelf en zo’n beetje alle concurrenten overtroffen. De Charge 2 herbergt een indrukwekkende 3.7V 6000mAh accu. Dat betekent niet alleen 12 uur lang feesten maar ook dat je de Charge kan gebruiken om je telefoon op te laden. Als je de telefoon oplaadt met de Charge zullen er natuurlijk wat uren van speelduur af gaan maar er blijft nog altijd voldoende over voor een avondje lekker luisteren. Het opladen van een telefoon gaat niet bijzonder snel maar zeker als je onderweg bent of een keer wat langere dagen maakt, kan het zeker van pas komen.

De bluetooth connectie van de Charge 2 is goed en het tot stand brengen van een verbinding gaat gemakkelijk. Eén keer drukken op de knop van de Charge en je telefoon op pairing mode zetten en voila de verbinding is gelegd en je kunt muziek gaan streamen.

De Charge 2 heeft ook een sociale play-optie waarmee maximaal drie apparaten tegelijk worden gekoppeld waarmee je vrienden afwisselend de controle over de luidspreker kunnen krijgen. Het is een leuk extraatje waarmee het gemakkelijk wordt om verschillende smaken en stijlen snel af te wisselen maar meer ook niet.

Handiger is de ingebouwde microfoon en een telefoonknop voor het beantwoorden van gesprekken zonder het aanraken van je telefoon. Echo- en ruisonderdrukking werken goed en maken dit een zeer nuttig extraatje was, en het zal zeker een selling point voor sommige potentiële kopers zijn. Ik vind het in ieder geval gemakkelijk om met een druk op de knop een telefoongesprek te kunnen voeren waarna de muziek gewoon verder gaat.

Conclusie:
De JBL Charge 2 is iets groter dan zijn voornaamste concurrenten maar daar krijg je ook wel wat voor. De geluidskwaliteit is merkbaar beter en de batterijduur is enorm waardoor je letterlijk een hele avond door kan feesten. Het ontwerp is functioneel en stoer en dat zal zeker niet iedereen aanspreken maar op de kwaliteit an sich valt weinig aan te merken. Met een aanbevolen verkoopprijs van € 149,- zal Charge 2 je ook niet direct een nieuwe hypotheek kosten, met een beetje zoeken is de Charge zelfs al vanaf € 129,- vindbaar. De JBL is mijn favoriet in de middenklasse en gaat zeker nog voor menig leuk feestje zorgen.

Bowers en Wilkins is één van de meest bekende name in de wereld van muziekliefhebbers. De P5 hoofdtelefoon draait zowel om superieure audio als om superieure luxe en daar hangt best een prijskaartje aan. Desalniettemin is iedereen die een P5 op heeft gehad razend enthousiast en het wordt één van de beste hoofdtelefoons aller tijden genoemd. Kan de P5 deze belofte inlossen?

Uiterlijk en specs:
bw-p5-headphones

Model On-ear
Open/Gesloten Gesloten
Transducer type Dynamisch mylar membraan, neodymium magneet
Speaker formaat 40 mm
Gevoeligheid 115 dB/V bij 1 kHz
Impedantie 26 Ω
Gewicht 195 g.
Maximum input vermogen 50 mW
Kabeltype Recht
Snoerlengte 1,2 meter
Afstandsbediening geïntegreerd Ja
Aansluiting 3.5 mm jack plug, verloop naar 6.35 mm meegeleverd
Adviesprijs € 299,-

Het is al smullen zodra je de doos in handen krijgt. De verpakking verraadt dat het om een uitermate stijlvol product gaat. De presentatie doet denken aan de beroemde verpakkingen van Apple. Als je de doos opent dan zie onmiddellijk de hoofdtelefoon met de metalen oorschelpen naar je toe gekeerd die stevig ingebed ligt.

In de doos vind je tevens een luxe opbergzak, een cd met opnames die het uiterste van het muzikale kunnen van de P5 laat laat horen, een verloopstekker naar 6,3 mm en alternatieve aansluitkabel zonder afstandsbediening. De hoofdtelefoon wordt namelijk geleverd met een kabel met een afstandsbediening voor iPod geïntegreerd. Dit maakt dan ook meteen duidelijk dat de P5 een product is wat gericht is op mobiel gebruik. Mede met het oog op het mobiele gebruik is de lengte van de kabel beperkt tot 1,2 meter. Dit is ruimschoots voldoende als je een mp3-speler in je jas hebt zitten maar bij stereo thuis heb je wel een verlengkabel nodig.

Als je geen iPod hebt dan kun je met behulp van de bijgeleverde handleiding de kabel vervangen voor een exemplaar zonder afstandsbediening. Het duur eventjes want je moet de oorschelp waar de kabel in zit gedeeltelijk demonteren maar het proces is simpel en pijnloos. Je zult niet snel iets verkeerd doen en slopen.

Bouwkwaliteit:
Voor een bedrag van 300 euro verwacht je natuurlijk wel wat van een hoofdtelefoon. De P5 stelt gelukkig niet teleur. Er is voor de constructie gebruik gemaakt van relatief lichte materialen, waarbij gekozen is voor luxe opties. De hoofdbeugel is van verchroomd RVS en voorzien van een dikke omhulling van schapenleer. De oorschelpen zijn stevig en slim in alle richtingen scharnierend aan de beugel zijn gemonteerd. Voor de oorkussens is eveneens gebruik gemaakt van zacht schapenleer. De hoofdtelefoon is voor het overgrote deel van metaal gemaakt en er is zo min mogelijk plastic gebruikt. Dit zorgt er voor dat de P5 zeer stevig is maar niet bepaald de lichtste ‘mobiele’ hoofdtelefoon.

Gebruiksgemak:
Hoewel de hoofdtelefoon vrijwel geheel van metaal is gemaakt, is dat in de praktijk absoluut geen probleem. Het is opvallend hoe goed de hoofdtelefoon omgevingsgeluid onderdrukt. De Shure SRH-440 wordt met gemak geëvenaard hoewel dat een circumauraal model is. De P5 presteert dat ook nog zonder erg stevig te klemmen, andere on-ear modellen worden nog wel eens afgesteld als een bankschroef voor op je hoofd en dat is beslist oncomfortabel. De P5 wandelt daarmee precies op de juiste wijze over het slappe koord tussen draagcomfort en `intimiteit` van de geluidservaring.

Zoals bij veel hoofdtelefoons kun je af en toe wel eventjes last krijgen van het warme oren gevoel. Dit is bij de on-ears zoals de P5 wel wat minder erg dan over-the-ears zoals de Shure. Dankzij de zachte lederen oorkussen voelde ik echter nooit echt klamme oren en aangezien dit verschijnsel alle koptelefoons plaagt, til ik er niet zwaar aan bij de P5.

Geluidskwaliteit:
Het geluid dat de P5 produceert is krachtig en met autoriteit zonder scherp te zijn. Je kunt het volume dus behoorlijk opendraaien zonder dat het blikkerig of oncomfortabel wordt voor het gehoor. Gezien de uitstekende onderdrukking van geluid van buiten is deze neiging echter prima in de hand te houden. De lage tonen zijn krachtig en neutraal hoewel ik graag wat meer contour had gehad. Het verschil tussen verschillende soorten bassen is echter prima hoorbaar dus het is geen probleem. De nadruk lijkt te liggen op de middentonen die rijk van detail zijn en ronduit warm klinken. De hoge tonen zijn goed hoorbaar zonder scherp te zijn en gaan niet ‘kwetteren’ ook als je het volume wat verder opdraait. Ze zijn echter beslist niet ragfijn en missen af en toe wat gelaagdheid.

Kijkend naar het totaalplaatje zijn er hoofdtelefoons die beter presteren over de hele linie maar dan hebben we het over professionele modellen die vele malen duurder zijn of niet gemaakt voor mobiel gebruik. Het is de combinatie van een hoofdtelefoon voor mobiel gebruik die ook nog zeer goed klinkt over de hele linie die de P5 zo uniek maakt. Naar mijn mening is er niets dat een dergelijke kwalitatief hoge coherente soundstage levert in een vergelijkbaar product.

Conclusie:
De bottom line is dat de P5 momenteel waarschijnlijk de beste hoofdtelefoon op de markt is voor mobiele toepassingen. Het draagcomfort is fantastisch, de bouwkwaliteit goed en het geluid subliem en coherent. Het design is zoals we van Bowers en Wilkins gewend zijn nogal uitgesproken. Je zult het fantastisch vinden of fantastisch lelijk.

De prijs zal voor de meesten het grootste struikelblok zijn. Als je veel reist en een audioliefhebber bent, dan is de investering te rechtvaardigen. Zit je echter meestal thuis bij de stereo dan zijn er modellen verkrijgbaar die geschikter zijn.

Ons bin zuunig! Gevleugelde woorden welke de Hollandse volksaard in hoge mate typeren. Nu is er met zuinig zijn helemaal niets mis maar het gaat mis wanneer je vrek wilt zijn. Voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten en goedkoop is duurkoop zijn immers ook gezegdes die we ter harte moeten nemen en voor veel dingen moet je nu eenmaal wat meer geld uitgeven om een goed product te krijgen.

Het vrij onbekende Zweedse bedrijf Jays heeft echter nu een paar in-ears op de markt gebracht die prachtig geluid geven en met een prijskaartje waarvan zelfs de grootste vrek intens gelukkig wordt. Het bedrijf heeft twee modellijnen: de a-jay lijn en de t-jay lijn. De eerste is de lifestyle lijn en de tweede is gericht op professionals, over de eerste lijn gaat het vandaag. Nu betekent lifestyle vaak leuk uiterlijk en slappe audio maar dit is dus de uitzondering die regel bevestigt. De adviesprijzen lopen uiteen van €

Specs:

One Two Three Four
Model In-ear In-ear In-ear In-ear
Open/Gesloten Gesloten Gesloten Gesloten Gesloten
Transducer type Dynamisch, speaker Custom, speaker Dynamisch, Neodymium magneet Dynamisch, Speaker
Speaker formaat 8.6 mm 8.6 mm 8.6 mm 8.6 mm
Gevoeligheid 95dB @ 1kHz 96dB @ 1kHz 97dB @ 1kHz 96dB @ 1kHz
Impedantie 16 Ohm @ 1kHz 16 Ohm @ 1kHz 16 Ohm @ 1kHz 16 Ohm @ 1kHz
Gewicht 14 g. 14 g. 14 g. 14 g.
Maximum input vermogen Onbekend Onbekend Onbekend Onbekend
Kabeltype Plat TPE gecoate tangle free Plat TPE gecoate tangle free Plat TPE gecoate tangle free Plat TPE gecoate tangle free
Snoerlengte 1,15 m. 1,15 m. 1,15 m. 1,15 m.
Afstandsbediening geïntegreerd Nee Nee Nee Ja
Aansluiting 3.5 mm. jackplug 3.5 mm. jackplug 3.5 mm. jackplug 3.5 mm. jackplug
Adviesprijs € 29,- € 39,- € 49,- € 59,-

Uit deze tabel kunnen meteen al een aantal conclusies worden getrokken. De a-jays two en four zijn bijna identiek afgezien van de afstandsbediening voor iphone/ipod/ipad. Wie dus een model Jays wil kopen voor bij zijn ipod zit vast aan four. Qua geluidskwaliteit ontlopen ze elkaar niet, ze gebruiken precies hetzelfde soort speaker. De one is het instapmodel en de three is het topmodel qua speakers. Jays is niet erg open over wat voor soort magneet precies wordt gebruikt in de verschillende modellen maar het verschil in geluidskwaliteit kan waarschijnlijk het beste worden verklaard door het feit dat de three een Neodymium magneet wat gewoon een betere kwaliteit magneet is. Ook wordt bij geen van allen vermeld wat het maximum ingangsvermogen precies is. Dit is an sich geen groot probleem omdat ze toch met name bij mp3-spelers gebruikt zullen gaan worden en er dus niet heel veel vermogen op zal komen te staan. Ik vind het echter wel een gemis dat het niet vermeld wordt en dat de klantenservice van Jays tot dusver daar geen mededelingen over wil doen. Het maximum ingangsvermogen is namelijk wel altijd een leuke indicator van wat de tolerantie is van de constructie en maakt een beter onderling vergelijk mogelijk.

Bouwkwaliteit:
De bouwkwaliteit is uitstekend zeker gezien de prijs die voor verschillende modellen moet worden betaald. Verwacht echter niet het soort kwaliteit en stevigheid wat je van Bose of Shure mag verwachten. De afstandsbediening van de four kan na verloop van tijd een beetje speling gaan vertonen langs de montagenaden en de knoppen reageren dan ook vaak niet meer zo lekker als wanneer ze net nieuw zijn.

Gebruiksgemak:
Extra punten voor de platte TPE gecoate kabel. Jays zegt dat deze minder snel in de knoop raakt dan regulier kabels en bij mij is dat ook zonder meer het geval. Daarnaast blijft de kabel minder makkelijk hangen aan kleding omdat hij erg glad is en het zit ook comfortabeler bij het oor dan een ronde stugge kabel. Daarnaast worden er maar liefts vijf verschillende groottes oordopjes meegeleverd zodat er altijd wel eentje tussen zit die past. Jays is het eerste merk dat ik ken dat dit standaard doet.

Geluidskwaliteit:
De One is niet slecht maar zou ik links laten liggen. Ze zitten in dezelfde prijsklasse als de Creative EP-630 en die zijn stukken beter. In vergelijk met de Creatives klinken de Jays blikkerig. De two en three zijn met de name de interessante modellen. De two legt redelijk de nadruk op bas en is weinig subtiel waar het op hoge tonen aankomt. Die gaan al vrij snel schel klinken als het volume wat hoger wordt gezet. Als je voorkeur echter ligt bij muziek die veel op middentonen en lage tonen zit dan ben je hier prima mee uit.

De three is zonder meer de beste van stel. Met een adviesprijs net onder de € 50,- zijn het goed gebalanceerde in-ears die de voorkeur lijken te geven aan middentonen. Voor wie een voorkeur heeft voor lage tonen kan beter kijken bij iets als de Sennheiser CX-300 maar voor mensen die graag verschillende soorten muziek luisteren bestaat er in deze prijsklasse niets beters.

De four heb ik gemengde gevoelens bij. Geluidstechnisch hebben ze dezelfde kwaliteit als de two maar ze hebben wel een afstandsbediening voor gebruik met een ipod/ipad/iphone als één van de weinige in deze klasse. De eigen merk in-ears van Apple met een prijskaartje van € 79,- vind ik echter stukken beter klinken en de bouwkwaliteit daarvan is ook nog eens beter. In dat kader is de four met € 59,- eigenlijk te zwaar aan de prijs. Spaar liever eventjes door voor een beter paar in-ears als je per sé iets wil hebben met ipod afstandsbediening er op.

Wat alle modellen gemeen hebben is dat als de oordopjes goed passen omgevingsgeluid erg goed buitengehouden wordt.

Conclusie:
Laat de one en four links liggen. De two is geschikt voor mensen die graag pop en rock of metal luistern. De three is een alleskunner en dat is heel knap voor een paar oordopjes in deze prijsklasse. Alleen als je echt een basliefhebber bent, kun je beter kijken naar een paar Sennheisers.

Iedere muziekliefhebber die zijn/haar hobby enigszins serieus neemt houdt er een koptelefoon op na. Tegenwoordig is de markt verzadigd met goedkope koptelefoons die een enorme bas hebben en weinig meer dan dat. Nu zijn dat soort dingen soms prima geschikt als je aan het reizen bent en het enige wat je wilt is geen krijsende kinderen naast je horen maar soms wil je gewoon wel eens lekker zitten in een comfortabele stoel met een goed boek en goede muziek. Zeker als student is een goede koptelefoon dan onmisbaar omdat het je in staat stelt op alle tijden lekker van je muziek te genieten zonder dat je anderen op onchristelijke uren wakker maakt.

Vandaag review ik twee old-school hoofdtelefoons van Shure die precies aan dit plaatje voldoen, de SRH-440 en grote broer de SRH-840. De aanbevolen verkoopprijzen zijn respectievelijk €99 en €199. De 440 is volgens Shure: ‘Een professionele studiohoofdtelefoon voor thuis- en studio-opnamen of monitoring’ terwijl de 840: ‘speciaal is gemaakt voor kritisch luisteren, monitoring & professionele opnamen’.

Uiterlijk en specs:

De Shure SRH-440

De Shure SRH-840

SRH-440 SRH-840
Model Overear Overear
Open/gesloten Gesloten Gesloten
Transducer type Dynamisch, Neodymium magneet Dynamisch, Neodymium magneet
Speaker formaat 40 mm 40 mm
Gevoeligheid 105 dB SPL/mW 102 dB SPL/mW
Impedantie 44 Ω 44 Ω
Gewicht (zonder kabel) 272 g. 318 g.
Maximum input vermogen 500 mW 1000 mW
Kabeltype Spiraalkabel Spiraalkabel
Snoerlengte 3 meter 3 meter
Afstandsbediening geïntegreerd Nee Nee
Aansluiting 3.5 mm jack plug, verloop naar 6.35 mm meegeleverd 3.5 mm jack plug, verloop naar 6.35 mm meegeleverd

Zoals aan de afbeeldingen te zien is, lijken de 440 en 840 enorm veel op elkaar afgezien van het serienummer op de zijkant. Hetgeen niet op de afbeeldingen te zien is, is dat de naam van de fabrikant in enorme letter bovenop de hoofdband geschreven staat. Wellicht is dit om identificatie door overvliegende luchtvaartuigen te vergemakkelijken maar ik vind het ietwat schreeuwerig staan.

Bouwkwaliteit:
De afwerkingskwaliteit is zonder meer goed te noemen. Sterker nog, deze hoofdtelefoons behoren tot de meest stevige die ik de afgelopen tijd ben tegengekomen. Opvallend is dat de kabel van te hoofdtelefoons vervangen kan worden. Shure gaat ervan uit dat de hoofdtelefoon langer meegaat dan de kabel. Wel is het zo dat de hoofdtelefoons volledig zijn uitgevoerd in een keihard plastic. Sommigen zullen dit esthetisch niet verantwoord vinden en wellicht goedkoop aan zullen doen of zich zorgen maken over de levensduur. Afwegingen betreffende het uiterlijk moet ieder voor zich maken maar over de levensduur hoeft niemand zich zorgen te maken. In dezelfde categorie als de vervangbare kabel vallen de vervangende oorkussens. Verslijten ze door veelvuldig gebruik dan kan de fervente luisteraar ze zonder moeite bijbestellen en vervangen waardoor niet de hele hoofdtelefoon waardeloos is als ze versleten zijn of de hoofdtelefoon opgestuurd moet worden naar de fabriek enkel en alleen om ze te laten vervangen.
De verloopadapter van 3.5 mm naar 6.35 mm getuigt ook van de aandacht die Shure heeft besteed. Deze moet worden vastgeschroefd op de 3.5 mm aansluiting. Deze zal dus niet snel loslaten of slap worden wat met veel insteekadapters een probleem is.

Gebruiksgemak:
Prettig is ook dat de meegeleverde spiraalkabel kan worden vervangen door een rechte kabel als de gebruiker daar behoefte aan heeft. In de meeste gevallen zal dat overigens niet nodig zijn. De spiraalkabel is ruimschoots lang genoeg voor alle normale gebruik.
De hoofdbanden van beide modellen zijn breed en stevig gepolsterd. Ze zijn gemakkelijk te verstellen en sluiten goed aan. De gepolsterde earcups passen over alle behalve de meest grote oren. Voor mensen wiens oren enigszins van het hoofd afstaan zullen deze hoofdtelefoons minder geschikt zijn. Ze knijpen nogal stevig aan en als je oren niet goed in de oorschelpen passen dan krijg je daar snel last van. Zoals alle circumaurale modellen krijg je na verloop van tijd warme oren en moet de hoofdtelefoon eventjes afgezet. Een significant verschil tussen de 440 en 840 zit in het gewicht, de 840 is bijna 60 g zwaarder wat hem op lange termijn belastender maakt dan de 440.
Beide hoofdtelefoons zijn met name gemaakt voor gebruik op locatie en vrij log en zwaar om onderweg gebruikt te worden. Met een impedantie van 44 Ω vragen ze ook meer van mp3 spelers dan standaard oordopjes en hoofdtelefoons specifiek ontworpen voor gebruik met draagbare apparatuur. Dit probleem wordt overigens wel kleiner door de toenemende batterijcapaciteit van veel spelers. De hoofdtelefoons kunnen wel op handige wijze ingeklapt worden om gemakkelijker vervoerbaar te zijn. Er wordt een zakje van goede kwaliteit meegeleverd om ze stofvrij te kunnen vervoeren en opbergen.

Geluidskwaliteit:
Het punt waarmee hoofdtelefoons staan of vallen is natuurlijk de geluidskwaliteit. Kortweg gezegd leveren beide hoofdtelefoons een uitstekend geluid. Wat ik een probleem vind van veel koptelefoons is dat er erg veel nadruk wordt gelegd op de bas en dat de hoge tonen nogal in het gedrang komen. Daar is bij deze hoofdtelefoons geen probleem mee. Beiden hebben een minder ruimtelijke soundstage dan vergelijkbare modellen met open achterzijde. De 440 zit iets aan de warmere kant van het spectrum terwijl de 840 wat koeler en gedetailleerder klinkt. De 440 is uitgesproken neutraal. Bas, midden en hoge tonen, geen springt er echt bovenuit. De 840 klinkt iets warmer bij de hoge en midden tonen en iets koeler bij de bas.
Voor de 440 maakte het aansluiten van een versterker nauwelijks een merkbaar verschil. De 840 daarentegen krijgt een beduidend betere soundstage. De 840 heeft eigenlijk een versterker nodig om echt tot leven te komen.
Mijn bescheiden mening is dat de 440 vanwege het neutrale geluidsprofiel echt een allemansvriend is, daarmee is dit een enorm geschikte keus voor de eclectische luisteraar die vandaag pop luistert en morgen rock. Voor de liefhebbers van klassiek en jazz is de 840 een betere keuze. Dat heeft met name te maken met de grotere hoeveelheid details die hoorbaar is en daar profiteren complexere muziekstijlen van.

Conclusie:
De 440 is in mijn optiek onovertroffen. Voor €99 kan iedereen een hoofdtelefoon aanschaffen die vele malen beter is dan wat de meeste luisteraars gewend zullen zijn. Het gesloten ontwerp zorgt voor een minder brede soundstage dan open ontwerpen maar het zorgt er wel voor dat je onder vrijwel alle omstandigheden in alle rust en stilte kan luisteren. De 440 is gewoon een zeer goede hoofdtelefoon voor een zeer goede prijs.
Voor mensen bereid zijn wat meer uit te geven kan de 840 een optie zijn. Het enkele feit dat hij twee keer zo duur is betekent echter nog niet dat hij ook twee keer zo goed is. De 840 leent zich iets beter voor gelaagde en complexe muziekstijlen dan de 440 maar heeft eigenlijk ook een versterker nodig om echt goed tot zijn recht te komen. Voor negen van de tien mensen zal de 440 dan ook de betere keus zijn.